0

İnşallah kötü bir hastalığa yakalanmam ve bunu aileme anlatmak zorunda kalmam. Düşündüm de öyle bir hastalığa yakalansam aileme anlatamam, onların üzülmesini kaldıramam, onların o durumunu gördükçe hastalığım daha da artar benim, bu yüzden herşeyi oluruna bırakırım kimseye anlatmam.

0 0
paylaş
+1

ben zaten Sara(Epilepsi) hastasıyım. 3 kez nöbet geçirdim. Sevdiklerime de (aileme özellikle) bunu zaten söylemeliyim. Çünkü, tüm yönleriyle aniden hastaneye kaldırılmam gerektiğinde, "aa, bizim haberimiz yoktu" denmesi iyi bir sonuç olmaz bence

1 0
paylaş
0

Önceden haber veririm. Durduk yere ne oldu dememiş olurlar. Acil durumda ne yapmaları gerektiğini bilirler. Belki ilk müdahale gerekiyordur,yaparlar. Ilaç içmem gerekiyordur,içirler.

0 0
paylaş
0

Ben anlatmam kendi kendime yaşar giderim içimde hastalığımı çünkü onların her bana bakışlarında acı çekmelerini yada benim onlara her bakışımda acılarını görmem beni daha fazla üzer ve hastalığımı tetikler o yüzden söylemem yavaş yavaş ölüp giderim. En azından ölünce onların acılarını görmem.

0 0
paylaş
0

Biraz dayanıksız biriyim herhalde o yüzden bunu hemen söylerim bence kendim başedemem. Önce ablama kardeşime söylerim mesela.

0 0
paylaş
+1

Tabiki söylerim. Bundan gizlenecek yada söylemeyecek hiçbir şey yok. Hayatta en değerli şeydir sağlık ve kıymetini bilmek gerekir.

1 0
paylaş
+1

Sevdiğim kişilere hemen söylemem. Hemen söylersem üzülecekler. Onlar üzüldüğü zaman ben daha çok üzülürüm, hastalığım daha ilerler. Bana hasta diye hep farklı davranacaklar, bazende acıyarak bakacaklar. Zamana bırakırdım, bir umut vardır derdim.

0

Bi yerime bir şey olsa ben söylemek yerine görmelerini beklerim ve ilgisiz kalırsam içime atarsam hastalığım daha da ileri derecede kötüye gidecek, bu yüzden söylerdim. Söylemek daha iyi bence içine atınca daha bi dertli oluyor sinirli aksi oluyor insan.

0 0
paylaş

Aradığın bilgi, eğlence ve arkadaşlar burada.